مسکو - پایتخت بزرگترین کشور جهان

وبلاگ تخصصی آموزش روسی و آشنایی با فرهنگ روسی  مسکو پایتخت روسیه در ناحیه مرکزی و در بخش اروپایی این کشور واقع شده است. تاریخ بنای آن به سال 1147 میلادی می‎رسد. مساحت مسکو در قرن 14 بسیار محدود بود و فقط شامل کرملین و منطقه کیتای گوراد امروزی می شد. مسکو در طی قرن‎ها سمبل روسیه گردید و توانست قلب روسیه شود( در قرن 15 مسکو برای اولین بار پایتخت شد و روند توسعه ای این شهر با سرعت زیادی پیشرفت ‎نمود). به دستور پطر کبیر ساختن شهر سنت‎پترزبورگ در سال 1705 میلادی آغاز گردید و در سال 1712 پطر کبیر پایتخت را از مسکو به سنت‎پترزبورگ منتقل کرد. او اصلاً از مسکو خوشش نمی‎آمد زیرا کشته شدن عمو و مشاوران مادرش در جریان یک کودتایِ درباری را از نزدیک و به چشم دیده بود، و از این شهر خاطره ی خوشی نداشت. اما این شهر (مسکو) برای ناپلئون همچنان یک هدف بسیار جالب باقی مانده بود.

سربازان ناپلئون در سال 1812 وارد روسیه شدند. بعد از جنگ خونین در بورودینو در 130 کیلومتری مسکو، روس‎ها این شهـر را ترک کردند و اجازه دادند ناپلئون وارد مسکو شود و در کرملین مستقر گردد. شبی که او وارد مسکو شد آتشی درگرفت که تقریباً تمام شهر را به کام خود کشید. با فرا رسیدن زمستان نیروهای ناپلئون مجبور شدند یک ماه بعد از ورود به مسکو آنجا را ترک کنند. پس از آن مسکو بازسازی شد و جمعیت آن از 350 هزار در سال 1840 به 4 میلیون در سال 1914 افزایش یافت.

اکتبر سال 1917 درگیری‎ها و کشمکش های بسیاری در مسکو رخ داد. بلشویک ‎ها، کرملین را در طی هشت شبانه‎روز دو بار تصرف کردند. (پس از اولین اشغال مجبور به ترک شدند سپس دوباره کرملین را به تصرف خود درآوردند). نگرانی از نزدیکی شهر سنت پطرزبورگ ( یا به قول آن زمان « پطروگراد » ) به کشور های اروپایی و احتمال حمله ی آلمان ها باعث شد، در سال 1918 دولت روسیه بعد از دو قرن دوباره از سنت‎پترزبورگ به مسکو منتقل شود.

در زمان قرون وسطی مسکــو یک شهر چوبی بود و آتش سوزی خطر بزرگی برای آن محسوب می‎شد. در دست‎نوشته‎های تاریخی از تعداد زیادی آتش‎سوزی یاد شده است که دهها مورد از آنها در نیمه دوم قرن 15 بوقوع پیوست. در تابستان سال 1547 آتش‎سوزی وحشتناکی مسکو را فرا گرفت که بر اثر آن 2700 نفر جان خود را از دست دادند. 25 هزار خانه و 250 کلیسا سوخت. پس از یکی از این آتش سوزی های بزرگ که در سال 1493 رخ داد، میدان اصلی شهر – میدان سرخ – مدّت ها به نام « میدان آتش » نامیده می شد.

مسکو بزرگترین مرکز علمی روسیه است. در این شهر بزرگترین مرکز آموزش عالی روسیه قرار دارد. در این شهر بیش از 80 مدرسه عالی، دانشگاه و انستیتو و مراکز علمی دیگر فعالیت می‎کنند. مسکو یکی از مراکز فرهنگی و همچنین ورزشی روسیه می باشد. این شهر با جمعیت بیش از 9 میلیون نفر، دارای مساحتی به وسعت بیش از 1000 کیلومتر مربع است. مساحت دیوار های اطراف کرملین به طول 2.2 کیلو متر است و دور زدن آن نیم ساعت طول می کشد. همچنین چند ساعت طول می کشد تا موفق شوید خیابان حلقه‎وار سادوویه کالتسو به طول 16 کیلومتر را طی کنید. و برای اینکه از شمال تا جنوب و یا از غرب تا شرق مسکو را که حدود 40 - 35 کیلومتر است را طی کنید به یک روز کامل احتیاج دارید.

برای نخستین بار در سالهای 1950 آپارتمان های 8 – 9 طبقه در شهر مسکو ساخته شد. امروزه در این شهر ساختمان ها به شکل ها و سبک های متنوعی وجود دارد که به دوره‎های مختلف تعلق دارند. این ساختمان ها علاوه بر اماکن مسکونی، شامل ادارات و تئاترها، موزه‎ها و ساختمان راه‎آهن و غیره می باشند. در مسکو ترمینال های زیادی وجود دارد که از جمله می‎توان به 9 ایستگاه راه‎آهن، 2 ایستگاه کشتی‎های رودخانه‎رو، 5 فرودگاه که به فاصله 30 تا 40 کیلومتری از مرکز شهر واقع شده‎اند، اشاره کرد. یکی دیگر از بناهای شهر مسکو مدارس است. تا سال 1925 فقط 50 – 40 مدرسه در مسکو فعالیت می‎کرد. اما از سال 1925 تا 1934 در حدود 70 مدرسه دیگر ساخته شد. در سال 1935 تصمیم گرفته شد که طرح تمام مدارس یکسان باشد. به این ترتیب تمام مدارس باید دارای 22 کلاس، 2 رخت‎کن و فقط 4 طبقه باشند. مدارس سال‎های 1930 میلادی تماماً آجری و دارای 4 طبقه و دو ورودی در دو انتهای ساختمان بود. یکی برای رفت و آمد دانش‎آموزان ارشد و دیگری برای رفت و آمد دانش‎آموزان کلاس‎های ابتدایی.

مسکو شهری است کاملاً مسطح و دارای علائم شهری بسیار نادر که « هفت خواهران استالین‌ « را می‎توان یکی از آنها دانست. این ساختمانهای بزرگ و با شکوه در زمان استالین ساخته شده‎اند که دانشگاه مسکو و وزارت امور خارجه از آن جمله اند. در مسکوی قدیم فقط خیابان‎های اصلی که از کرملین منشعب می‎شدند را نام‎گذاری می‎کردند. این خیابانها به وسیله کوچه‎های باریک و کوتاه و حتی بعضی‎مواقع کوچه‎های پر پیچ و خم به هم وصل می‎شدند. کلمه پراسپکت (گرفته شده از زبان لاتین که به معنی دید وسیع است و اکنون معنی شاهراه دارد) در قرن 18 وارد زبان روسی شد. در هر صورت قدمت پراسپکت ها در مسکو فقط به 60 سال پیش بر می گردد. برای نمونه می‎توان از لنینگرادسکی پراسپکت، لنینسکی و کوتوزوفسکی پراسپکت نام برد. در اواخر قرن 18 در مسکو قرار شد دیوار سفید شهر را که به دور مرکز مسکو کشیده شده بود خراب کنند. در آن صورت این کمربندی آزادشده برای ساخت خیابان بیش از حد عریض بود و نیز برای ساختن خانه های مسکونی زیاده از حد باریک به نظر می آمد. به این ترتیب، به جایش اولین بلوارها در مسکو ساخته شدند. از جمله ی این بلوارها می‎توان به توِرسکوی، نیکیتسکی، پتروفسکی، پاکروفسکی و غیره نام برد.

لغو نظام سرفاژ (نظام فئودالی که در آن دهقان به زمین‎دار تعلق داشت و قابل خرید و فروش بود) در سال 1861 باعث ورشکستگی گسترده ی ‎مالکان شد. آنها جنگل و بیشه تحت مالکیت خود را فروختند. درختان این جنگل‎ها را بریدند و بجای آن قطعات زمین (داچا) برای استراحت کارمندان و تاجران و روشنفکران فراهم نمودند. در زمان شوروی به اهالی شهر مسکو از طرف محلّ کار قطعات زمینی به مساحت 600 متر تعلق می‎گرفت. در حال حاضر تقریباً تمام اهالی مسکو از چنین قطعه زمین‎هایی برخوردار هستند و آنهایی که فاقد آن هستند می‎توانند براحتی آن را خریداری کنند و هیچ گونه محدودیتی در این زمینه وجود ندارد.

مسکو دارای رودخانه‎های زیادی است که از معروف‎ترین آنها می‎توان از رودخانه مسکو، یائوزا، سِتون و سخودنیا نام برد. رودخانه‎های مسکو در مسیر حرکت خود گودال‎های زیادی ایجاد می‎کردند که عبور از آنها به ویژه در فصل بهار تقریباً غیرممکن بود. جریان خروشان آب پل‎های چوبی را با خود می‎برد. علاوه بر آن، گودال‎ها مساحت زیادی را اشغال کرده بودند. به این دلیل اهالی مسکو تصمیم به پر کردن این گودال‎ها گرفتند. اما این رودها برای حرکت خود از راه‎های زیر زمینی جدید استفاده کرده و حتی انبارهای زیرزمینی خانه‎ها را پر کرده و پایه‎های خانه‎ها را شسته و با خود می‎بردند. در اواسط قرن 19 تصمیم گرفته شد یک ساختمان جدید به دانشگاه دولتی مسکو (لومونوسف) اضافه شود که در جریان حفاری ها برای پی ساختمان بطور غیر منتظره به یکی از همین گودال ها که در آن زمان پر شده و به مرور زمان فراموش شده بود مواجه می شوند. آب با شدت تمام فواره زده و آنجا را بسرعت پُر می کند. پس از بررسی ها معلوم شد که در سال‎ها پیش در آنجا گودال آب اوسپنسکی وجود داشته است. اما این رود راه زیرزمینی برای خود پیدا کرده و اکنون دوباره آزاد شده بود. جالب تر از همه در این ماجرا اینکه آب از زیر زمین خرچنگ زنده‎ای را به سطح زمین آورد. این خرچنگ را درون محفظه ای قرار داده و در کلاس ها به دانش‎آموزان نشان داده و ثابت می‎کردند که خرچنگ‎ها بدون نور خورشید هم می‎توانند زندگی کنند.

در قرن 19 رودهای کوچک زیادی ناپدید شدند. فقط در سال 1937 با ساخت کانال مسکو – ولگا توانستند رودهای باقی‎مانده را نجات دهند. ساختن کانالی که می‎بایست رودهای مسکو، ایسترا، سیسترا، دوبنا و بالاخره ولگا را بهم متصل کند در سال 1825 شروع شده بود و 19 سال(!) طول کشید تا این کانال برای بهره‎برداری آماده شود. از سال 1947 این کانال را به افتخار هشتصدمین سالگرد مسکو کانال مسکو نامیدند. با ایجاد سیستم کانال‎ها و دریاچه‎های مصنوعی، مسکو بندری شد که به 5 دریا راه داشت و دارد. مسکو دارای راه‎های آبی به غرب- به دریای بالتیک، به شرق به دریای سفید به جنوب به دریای خزر و دریای سیاه و دریای آزوف است. شما می‎توانید کوپه‎ای در کشتی مسافربری رزرو کنید و سفر خوبی را از مسکو تا شهرهای واقع در ساحل ولگا، نوا و حتی تا کشورهای خارجی ساحلی آغاز نمایید.

باغ‎ها و باغ‎های وحش در مسکو از زمان‎های بسیار قدیم ایجاد شدند. تزار آلکسی میخائیلوویچ در قصبه ایزمائیلوف که در سال 1656 به محل زندگی تزار مبدل شد، مبتکر ایجاد باغ‎های بسیار زیبایی بود. در سال 1864 باغ وحش مسکو گشایش یافت. در آن زمان فقط 286 جانور در آنجا نگهداری می شدند، اما هم‎اکنون 7500 جانور (750 نوع) در این باغ‎وحش ساکن هستند. در اسناد و مدارک باقی مانده از زمان تزار آلکسی میخائیلوویچ نه تنها از باغ‎وحش ایزمائیلوف یاد شده، بلکه از باغ‎های گیاهان دارویی نیز ذکر شده است. در این باغ‎ها تحت نظر گیاه‎شناسان در کنار گیاه‎های دارویی درخت میوه نیز می کاشتند. بنا به دستور پطر اول در سال 1706 باغ گیاهان دارویی در جنب بیمارستان مسکو ایجاد شد که در سال 1805 آن را به دانشگاه مسکو واگذار کردند و آن را باغ نباتات نامیدند. باغ نباتات در قرن 18 از محبوبیت زیادی برخوردار شد و هزاران نوع گیاه از کشورهای هند، آمریکا، اروپای غربی و سیبری در اینگونه باغ‎ها پرورش داده می‎شد. در سال 1945 در اطراف مسکو باغ اصلی نباتات مسکو ایجاد شد که دارای 25 هزار نوع گیاه است.

در باره اقوام ساکن مسکو باید بگوییم که مسکو شهری چند ملیتی ست. از اولین خارجیانی که در مسکو ساکن شدند باید به یونانی‎ها ( ساکنان بیزانس آن زمان )، نام برد که مذهب ارتدکس را با خود به مسکو آوردند. فئوفام گرک (1405 – 1340) یکی از اولین شمایل‎نویسان روسی بود که از یونان به سرزمین روس(مسکو) آمد. بازسازی دیوار و کلیسای جامع در کرملین در زمان ایوان سوم توسط معماران ایتالیایی صورت گرفت. خارجیان زیادی در زمان حکومت پطر اول در مسکو حضور داشتند. در طی قرن 19 اقوام جدیدی مانند کولی‎ها، آشوری‎ها در مسکو ساکن شدند. در طی دهه‎های اخیر تعداد خارجیان ساکن در مسکو بیشتر نیز شده است که دانشجویان اکثریت آنها را تشکیل می‎دهند. در سال‎های اخیر به تعداد دانشجویان ایرانی مقیم روسیه افزوده شده است.

مساحت شهر مسکو 1035 کیلومتر مربع وجمعیت آن 10 میلیون است (سال 1999 میلادی). ساعت رسمی: از ماه اکتبر تا مارس ، مثبت 3 ساعت گرینویچ بوده و از ماه آوریل تا سپتامبر مثبت 4 ساعت گرینویچ می باشد. به این ترتیب اختلاف ساعت مسکو با تهران به وقت محلی فقط 30 دقیقه است. ( تهران 30 دقیقه از مسکو جلوتر است. )

وبلاگ تخصصی زبان و فرهنگ روسی 

/ 0 نظر / 75 بازدید